Ημερομηνία
12 Νοεμβρίου 2007, ώρες 16.00-21.00
Πενήντα χρόνια από το θάνατό του, ο Νίκος Καζαντζάκης εξακολουθεί να απασχολεί τόσο τους μελετητές όσο και τους αναγνώστες του, καθώς είναι ο πιο πολυδιαβασμένος και ίσως ο πιο αμφιλεγόμενος Έλληνας συγγραφέας του 20ου αιώνα.
Την Ημερίδα, που παρακολούθησαν φοιτητές, εκπαιδευτικοί, άνθρωποι των γραμμάτων, αναγνώστες του Ν. Καζαντζάκη, άνοιξε η Πρόεδρος της Βιβλιοθήκης Μαριλένα Λασκαρίδου, λέγοντας χαρακτηριστικά: «…μικρά τα βήματά μας για να ακολουθήσουν τα χνάρια του Νίκου Καζαντζάκη, ενός ανθρώπου στρατευμένου για μεγάλα έργα. Ας αποτελέσει τούτη η ημερίδα ένα μικρό ορόσημο στην πορεία του προς την αιωνιότητα…»
Για τον μυθιστοριογράφο, ποιητή και θεατρικό συγγραφέα μίλησαν Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και ερευνητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η Ελένη Κωβαίου μίλησε για την Επιστημονική τεκμηρίωση του Αρχείου του Νίκου Καζαντζάκη, η Ελευθερία Γιακουμάκη ανέλυσε τη γλώσσα της “Οδύσειας”, ενώ η Φατίμα Ελοέβα προσέγγισε γενικότερα τη γλώσσα του Καζαντζάκη. Ο Χρίστος Αλεξίου, μέσα από το ταξιδιωτικό έργο του συγγραφέα μας «οδήγησε» στην «Οδύσεια», ενώ η Αννα Ρόζενμπεργκ αναφέρθηκε στις εμπειρίες και στην αγάπη του Καζαντζάκη για την Ισπανία καθώς και στην αναγνώριση που δέχτηκε στη χώρα αυτή. Η Σόνια Ιλίνσκαγια μίλησε για τη σχέση του Καζαντζάκη με τη Ρωσία, λέγοντας μεταξύ άλλων:  «…τον Φεβρουάριο του 1929 ο Καζαντζάκης έγραφε στον Πρεβελάκη “αυτό που μ’ενδιαφέρει είναι η φλόγα που τρώει τον άνθρωπο, τη γης και τον ουρανό. Αυτή τη φλόγα πρέπει να συλλάβω, να τη διατυπώσω…” . Αυτήν αναζητούσε στη Ρωσία, στους ανθρώπους της, στη λογοτεχνία της. Αυτή διατύπωνε στο ρωσικό κύκλο των βιβλίων του». Ο καθηγητής Σ.Ν.Φιλιππίδης αναφέρθηκε στη μυθιστοριογραφία του Καζαντζάκη: «…η συντηρητική αφηγηματική γραφή του συνοδεύεται από μια συνεπή αντιρρεαλιστική πρακτική και από αμφισημίες, που καθιστούν την ανάγνωση των μυθιστορημάτων του ενδιαφέρουσα για τον σύγχρονο αναγνώστη, που ζει σε έναν απολύτως αμφίσημο κόσμο». Στη συνέχεια ο Θανάσης Αγάθος επιχείρησε να εξετάσει μεμονωμένα αλλά και συγκριτικά την παρουσία των γυναικείων χαρακτήρων στο μυθιστορηματικό corpus του Κρητικού δημιουργού. Η Γιώτα Μήνη παρουσίασε το σενάριο “Μουχαμέτης”, τονίζοντας πως: «Ο Μωάμεθ του Καζαντζάκη διατηρεί τα θετικά γνωρίσματα του Ίρβινγκ: την αδιαφορία για τα χρήματα και το ενδιαφέρον για φτωχούς και δούλους. Ο Μωάμεθ του Καζαντζάκη όμως δεν ξέρει από “πολιτική”» . Ακολούθησαν οι ομιλίες του καθηγητή Βάλτερ Πούχνερ για τον Καζαντζάκη ως θεατρικό συγγραφέα και της Μαίρης Σταύρου με θέμα «από την ασκητική στην υπέρβαση». Η πρόεδρος της ημερίδας Ρίτσα Φράγκου-Κικίλια έκλεισε τον κύκλο των ομιλιών αναφερόμενη στη φιλία του Καζαντζάκη με τον Σικελιανό, στην κοινή τους πορεία, στην κρίση της σχέση τους και στη συμφιλίωσή τους και ολοκλήρωσε με την «Τερτσίνα» του Νίκου Καζαντζάκη. Διαβάστηκε χαιρετισμός του Δρ. Πατρόκλου Σταύρου, εκδότη των έργων του συγγραφέα.

Συγκινητική ήταν η στιγμή που ο σκηνοθέτης Νέστορας Μάτσας αναπόλησε τις προσωπικές του επαφές και συζητήσεις με τον Νίκο Καζαντζάκη και μετά το θάνατο εκείνου με τη σύζυγό του Ελένη.

Το αφιέρωμα ολοκληρώθηκε με την προβολή του ντοκιμαντέρ του κ. Μάτσα «Ο Αντρειωμένος της λευτεριάς».