Τριαντάφυλλος Σκλαβενίτης

Ο Τριαντάφυλλος Σκλαβενίτης είναι φιλόλογος, ιστορικός, ερευνητής και Ομότιμος Διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, στον Τομέα Νεοελληνικών Ερευνών. Γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1948. Σπούδασε Ιστορία και Φιλολογία του Νέου Ελληνισμού στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1966-1977), ενώ συνέχισε τις σπουδές και την έρευνά του στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας (1976-1977). Ειδικεύτηκε και ερεύνησε θέματα ιστορίας των ιδεών, των νοοτροπιών και των συμπεριφορών, της παιδείας, του βιβλίου και της ιστοριογραφίας. Από το 1971 συνεργάστηκε με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, αρχικά εθελοντικά, με σύμβαση έργου και σύμβαση εργασίας, ως κύριος ερευνητής από το 1990 και ως Διευθυντής Ερευνών από το 1995. Υπήρξε υπεύθυνος του προγράμματος ΙΙΕ/ΕΙΕ Ιστορία της Ιστοριογραφίας (15ος-20ός αι.), καθώς και υπεύθυνος ερευνητικών έργων, μέλος και υπεύθυνος επιστημονικών αποστολών. Συνεργάζεται τακτικά με πολλούς φορείς, όπως η Εταιρεία Μελέτης Νέου Ελληνισμού, η Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών, η Επιτροπή του Ιστορικού Αρχείου Ελληνικής Νεολαίας της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς. Είναι μέλος έξι επιστημονικών Εταιρειών. Έχει διατελέσει συνδιευθυντής έκδοσης συλλογικών βιβλίων και καταλόγων, συνδιοργανωτής 43 συνεδρίων και συνεκδότης των πρακτικών 35 συνεδρίων, καθώς και μέλος συντακτικών επιτροπών 4 επιστημονικών περιοδικών. Είναι επιστημονικός υπεύθυνος για την ίδρυση του Μουσείου Τυπογραφίας του Πολιτιστικού Τεχνολογικού Ιδρύματος Τράπεζας Πειραιώς και του Καταλόγου της Βιβλιοθήκης των εντύπων της Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους. Έχει δημοσιεύσει 4 βιβλία και 4 σε συνεργασία, καθώς και πλήθος μελετών και άρθρων για θέματα των ειδικεύσεών του.

 

Η Βιβλιοθήκη

Η βιβλιοθήκη απαριθμεί πάνω από 40.000 τεκμήρια. Αποτελείται από ογκώδεις και περιεκτικές θεματικές ενότητες ελληνικής ιστορίας (αρχαιότητα, Βυζάντιο, Βενετοκρατία, Τουρκοκρατία, Επανάσταση και ελληνικό κράτος, τοπική ιστορία), παγκόσμιας ιστορίας, νεοελληνικής φιλολογίας, γραμματολογίας, λογοτεχνίας και εξειδικευμένης ιστορίας (εκπαίδευσης, νεολαίας, λαογραφίας, τεχνών, δικαίου, τύπου κλπ.). Ακόμα περιέχει εκτενή βοηθητική βιβλιογραφία σχετική με αρχειονομία, βιβλιοθηκονομία, χειρόγραφα, παλαιογραφία, εθνικές, τοπικές και ειδικές βιβλιογραφίες, ευρετήρια περιοδικών, εφημερίδων και σειρών, εργογραφίες και λεξικά.