« [Επιβραβεύουμε] μαζί την προσπάθεια και κυρίως το κέφι αυτών των παιδιών που σε μία δύσκολη εποχή, όπως είναι η δική μας, διαλέγουν να μοχθήσουν για να πουν, για να γράψουν ιστορίες για τον κόσμο που τους περιβάλλει και για τον κόσμο μέσα τους. […] Τα βραβεία μοιράστηκαν] με μόνο κριτήριο την ποιότητα. […] Αυτό το κριτήριο της ποιότητας όμως, μπορώ να πω, αν μιλάμε για παιδιά, αποκτά μια άλλη σημασία. Δεν είναι η ποιότητα του τελειωμένου έργου, είναι η ποιότητα της υπόσχεσης, του υποσχόμενου. Δεν είναι η ποιότητα του απόλυτα δουλεμένου ύφους, αλλά εκείνη της ματιάς και του αγώνα με τις λέξεις που δίνουνε νέα παιδιά. Είναι η επιμονή στο λόγο, στη γλώσσα, στο μοίρασμα του βιώματος μέσα απ’ το μύθο, μέσα απ’ τη λογοτεχνία λοιπόν, μια επιμονή πιο πολύτιμη από ποτέ σήμερα…»

Απόσπασμα από το σκεπτικό βράβευσης της Προέδρου της Κριτικής Επιτροπής, Επίκουρης Καθηγήτριας τμ. Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας Α.Π.Θ. και Κριτικού Λογοτεχνίας, κ. Τιτίκας Δημητρούλια.