Βιβλιοθήκη της αρχαιολόγου Έβης Τουλούπα

Η βιβλιοθήκη περιήλθε στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη το 2022. Εκτιμάται σε περίπου 4.000 τεκμληρια και είναι κυρίως αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Η Έβη (Παρασκευή) Στασινοπούλου-Τουλούπα (1924-2021) ήταν αρχαιολόγος. Γεννήθηκε στην Αθήνα και φοίτησε στη Γερμανική Σχολή. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Ρώμη. Το 1955 ξεκίνησε να εργάζεται ως επιστημονική βοηθός στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, πρώτα στο πρόγραμμα του αποκιβωτισμού των αρχαιοτήτων, και στη συνέχεια ως επιμελήτρια της Συλλογής Χαλκών. Υπηρέτησε ως επιμελήτρια αρχαιοτήτων στην Εφορεία Επτανήσου, ως προϊσταμένη στους νομούς Βοιωτίας και Φθιώτιδας, όπου ανέσκαψε το ανάκτορο του Κάδμου και οργάνωσε το Μουσείο στη Θήβα, και ως προϊσταμένη στην Αρχαιολογική Εφορεία της Ηπείρου. Ως προϊσταμένη της νεοσύστατης Εφορείας Ευβοίας, ανέσκαψε το Ηρώο στο Λευκαντί και αναδιοργάνωσε το Αρχαιολογικό Μουσείο της Σκύρου. Το 1979 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Βερολίνο και το 1982 παρουσίασε τη σχετική μελέτη της ως διατριβή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με θέμα τα γλυπτά του ναού του Δαφνηφόρου Απόλλωνα στην Ερέτρια. Την ίδια χρονιά ανέλαβε τη διεύθυνση της Α’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και συνεργάστηκε στα αναστηλωτικά έργα στην Ακρόπολη. Μετείχε συστηματικά, ακόμα και μετά τη συνταξιοδότησή της, στα Συμβούλια της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως και του Οργανισμού Ανεγέρσεως Νέου Μουσείου Ακροπόλεως. Δημοσίευσε άρθρα στα ελληνικά, γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά, ενώ επιλογές από επιφυλλίδες της στα “Νέα” (1990-2000) συγκεντρώθηκαν στις εκδόσεις Από την Πνύκα στο Παγκράτι (Ένωση Φίλων Ακροπόλεως Αθήνα 2004) και Περασμένα και όχι ξεχασμένα (Ωκεανίδα, Αθήνα 2008).