Τα ομηρικά έπη έχουν εμπνεύσει, στο πέρασμα των αιώνων, πολλούς σημαντικούς λογοτέχνες και καλλιτέχνες. Ένας από αυτούς ήταν και ο Πολωνός Γιαν Στίκα (Jan Styka, 1858-1925), ζωγράφος, εικονογράφος και ποιητής.
Ο Στίκα ήταν διάσημος για τους πίνακές του με απεικονίσεις ιστορικών μαχών και θρησκευτικών θεμάτων. Ζωγράφισε, μεταξύ άλλων, 83 πίνακες με τις σημαντικότερες σκηνές και τους ήρωες της Οδύσσειας. Η τεχνοτροπία του ήταν μια σύνθεση Ακαδημαϊκού Ρεαλισμού, Ρομαντισμού και Συμβολισμού, βαθιά επηρεασμένη από το κίνημα του Οριενταλισμού. Το αποτέλεσμα, με τις λεπτομερείς φιγούρες, τη χρήση έντονων αντιθέσεων του φωτισμού και τη ρομαντική απόδοση της φύσης, ξεχωρίζει για τον ρεαλισμό αλλά και τον αισθησιασμό του.
Οι πίνακες της Οδύσσειας εμφανίστηκαν στην πολυτελή γαλλική έκδοση του έπους στο Παρίσι το 1922, με την παλαιότερη μετάφραση του Eugène Bareste.
Στους επιλεγμένους πίνακες απεικονίζονται ο ποιητής που επικαλείται τη Μούσα και μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες και εμβληματικές σκηνές της Οδύσσειας: η συνάντηση του Οδυσσέα με τη Ναυσικά, η τύφλωση του Πολύφημου, οι Σειρήνες, η μνηστηροφονία, η αναγνώριση Οδυσσέα και Πηνελόπης.
